Zinkwerker in Badhoevedorp voor lood- en zinkwerk aan dakkapel en kilgoot

Wat hier in Badhoevedorp speelt

Zink en lood zijn de onderdelen van een dak waar niemand naar kijkt totdat er water binnenkomt. Ze zitten precies op de overgangen: waar het pannendak ophoudt en een dakkapel begint, waar twee dakvlakken samenkomen, waar een schoorsteen door de pannen steekt en waar een lager dak tegen een hogere muur aankomt. In Badhoevedorp zijn die overgangen niet gelijk verdeeld over het dorp. Ze zitten vrijwel allemaal in de oude kern rond de Sloterweg en de Pa Verkuyllaan, bij de kapwoningen uit de jaren dertig tot vijftig, en daar is de dakkapel het onderwerp.

Een dakkapel van dat cohort lekt bijna nooit door zijn eigen dakvlak. Het gaat mis bij de zijwangen en bij de aansluiting op de pannen. Aan weerszijden van de kapel zit een loodstrook die het water van het pannendak langs de kapel leidt, en dat lood heeft twee vijanden: beweging en leeftijd. Hout werkt, lood is zacht, en na een paar decennia van uitzetten en krimpen scheurt het op de vouw of zakt het uit. Dan loopt het water niet meer over het lood maar erachter, en het komt binnen op de plek waar de kapel op de balklaag rust: meestal met een vlek in een slaapkamerhoek, niet met een druppel op het dak.

Daar zit ook de reden waarom wij dit werk niet dichtkitten. Kit op een loodaansluiting die eigenlijk vervangen moet worden, houdt het één seizoen mooi en het jaar daarna is de schade groter, omdat het water intussen is blijven lopen zonder dat u het zag. Wij vervangen het lood, met stroken die kort genoeg zijn om de beweging op te nemen, en wij zetten het vast op een manier die geen wind vangt. Dat is meer werk dan een tube kit, en het is het enige wat werkt.

Omdat een deel van de kern uit twee-onder-een-kap bestaat, is er een tweede punt dat wij in Badhoevedorp standaard benoemen: het lood op de gedeelde bouwmuur. Waar twee woningen samenkomen, loopt er een aansluiting over of langs die muur, en die is niet van de een of de ander maar van beiden. Bij dat type kunnen wij niet halverwege stoppen zonder een naad achter te laten op de meest belaste plek van het dak. Wij vragen daarom bij zo’n klus altijd of de buren op de hoogte zijn. Dat is geen formaliteit: het is de enige manier om te voorkomen dat er over drie jaar precies daar opnieuw water binnenkomt en niemand weet van wie de aansluiting was.

De kilgoot is de derde plek. Bij samengestelde kappen, en die staan er in de oude kern, komen twee dakvlakken samen in een kil, en daar wordt al het water van beide vlakken doorheen geperst. Een kilgoot van zink heeft daarom altijd een kortere levensduur dan de rest van het dak. Roest hij door, dan komt het water niet één maar twee dakvlakken breed naar binnen, en de schade is navenant. Dat is er dus een om te vervangen voordat het lekt en niet erna, en het is ook de reden waarom wij bij een dakinspectie in dit deel van het dorp altijd de kil willen zien.

In de uitbreiding uit de jaren zestig en zeventig zit het lood ergens anders: op de aansluiting van de platte aanbouw of de garage op het metselwerk van het hoofdgebouw. Dat is bij dat cohort het tweede standaardprobleem na de dakbedekking zelf. Die loodslab is bij eerdere dakvervangingen vaak niet meegenomen, want hij hoort strikt genomen niet bij het dakvlak. Het resultaat is een nieuw dak met een oude aansluiting, en dan lekt het na de vervanging nog steeds, met een dakdekker die zegt dat het aan het metselwerk ligt en een metselaar die zegt dat het aan het dak ligt. Wij nemen die slab standaard mee, juist om dat gesprek te vermijden.

Een enkele keer gaat het niet om lood maar om een uitmonding: een gemetselde schoorsteen in de kern waar de loodaansluiting omheen is uitgezakt, of een ontluchting die met een klein zinken kraagje is afgewerkt. Klein werk, maar het is wél het punt waarop het lekt terwijl de pannen eromheen kaarsrecht liggen. Dat is de kortste diagnose die er is: is het dakvlak heel en lekt het toch, dan zit het in het metaal.

Ons zinkwerk is bouwkundig en geen sierwerk: wat wij aanbrengen moet water keren en verder niet opvallen. En wij solderen niet op een dak waar dat brandtechnisch niet verantwoord is. Bij een pannendak met een oud houten beschot eronder is een gefelste of mechanisch bevestigde oplossing dan het antwoord, ook al kost dat meer tijd. Op een zolder onder een kap uit de jaren dertig wilt u geen open vuur, en wij ook niet.

Badhoevedorp ligt op ongeveer 3 kilometer van onze werkplaats in Lijnden. Voor dit soort werk telt dat, omdat lood- en zinkwerk zich slecht laat inschatten vanaf de grond of van een foto. Een lekkage langs een dakkapel vraagt dat iemand er van dichtbij naar kijkt, en die opname is bij ons geen expeditie. Wij lokaliseren eerst, en pas als duidelijk is waar het water werkelijk langsloopt, komt er een offerte.